Jedzenie w Portofino i gdzie zjeść: pesto, focaccia di Recco, czerwone krewetki i lokalne wino
Jedzenie w Portofino to kuchnia liguryjska w jednej z najdroższych scenerii we Włoszech. Dania, których warto szukać, są lokalne i proste: trofie albo trenette z pesto z bazylii genueńskiej, cieniutka focaccia di Recco nadziewana serem z miasteczek tuż na zachód od cypla, ryby z Morza Liguryjskiego, w tym cenione czerwone krewetki z Santa Margherita Ligure, i kieliszek białego wina z maleńkiej apelacji Portofino DOC. Ceną jest sceneria: kawa dla dwojga przy stoliku na piazzetcie kosztuje 10 € lub więcej, a kolacja z rybą co najmniej 100 € od osoby. Dobra wiadomość jest taka, że te same dania, często przyrządzone równie dobrze, kosztują znacznie mniej kilka kilometrów dalej, w Santa Margherita, Camogli czy Rapallo, a i w samym Portofino da się zjeść taniej.
Ten poradnik podpowiada, co zamówić, gdzie zjeść przy każdym budżecie i jak najlepiej wykorzystać posiłek na tym wybrzeżu. O zabytkach wokół portu przeczytasz w poradniku po wiosce Portofino.
Ile kosztuje posiłek w Portofino
Od końca XIX wieku Portofino przyciąga europejskich arystokratów, a dziś jest kurortem międzynarodowego jet setu, co widać po cenach. Orientacyjnie:
- Kawa dla dwojga przy stoliku na piazzetcie: 10 € lub więcej.
- Kolacja z rybą: w sezonie co najmniej 100 € od osoby.
- Pokój hotelowy: w sezonie od około 700 € za noc, co dobrze oddaje skalę wszystkiego innego.
Płacisz w równym stopniu za widok, co za jedzenie. Raz może to być warte swojej ceny, na drinka o zachodzie słońca albo długi obiad przy porcie, ale na co dzień są lepsze pod względem ceny opcje, opisane niżej.
Pesto: danie, które trzeba zamówić
Pesto to sztandarowy sos Genui i całego wybrzeża Ligurii, a to właściwe miejsce, by zjeść je porządnie przyrządzone. Przepis konsorcjum pesto zawiera siedem składników i nic poza nimi:
- Bazylia genueńska DOP, o drobnych, młodych liściach.
- Oliwa z oliwek extra virgin, najlepiej z Riviera Ligure.
- Parmigiano Reggiano (albo Grana Padano).
- Pecorino, konkretnie Fiore Sardo.
- Orzeszki piniowe.
- Czosnek.
- Gruba sól.
Tradycyjna metoda wymaga marmurowego moździerza i drewnianego tłuczka, a pierwszy spisany przepis na pesto pochodzi z połowy XIX wieku, czyli z połowy lat 1800. Słoiki z napisem „pesto genovese” na półkach supermarketów często zawierają śmietanę, nerkowce, oleje z nasion albo ricottę, a żaden z tych składników do pesto nie należy.
Z czym podaje się pesto
Pesto łączy się z trofie, krótkim skręconym lokalnym makaronem, z trenette, płaskim makaronem wstążkowym, i z mandilli de saea, cienkimi płatami ciasta, których nazwa w dialekcie genueńskim oznacza „jedwabne chusteczki”. Dodaje się je też do warzywnego minestrone. Ziemniaki i fasolka szparagowa nie są częścią sosu, ale gotowanie ich razem z makaronem to klasyczny genueński sposób podania i często zobaczysz tak serwowane trofie albo trenette.
Strona lotniska w Genui poświęcona Portofino wymienia talerz trofie al pesto nad morzem wśród rzeczy, których nie można przegapić, i to trafne podsumowanie kuchni regionu w jednym zdaniu.
Focaccia di Recco
Focaccia di Recco col formaggio to drugie danie, którego warto szukać, i zupełnie nie przypomina grubej, tłustej focacci sprzedawanej w całej Ligurii. To niedrożdżowe ciasto z mąki pszennej, oliwy extra virgin, wody i soli, rozwałkowane na dwie bardzo cienkie warstwy wokół miękkiego świeżego sera, crescenzy albo stracchino. Każdą warstwę rozwałkowuje się do grubości poniżej milimetra, a gotowa focaccia nigdy nie jest grubsza niż centymetr: chrupiąca i pokryta bąblami na wierzchu, z roztopionym serem w środku.
Skąd pochodzi
Focaccia otrzymała status IGP (chronione oznaczenie geograficzne) w 2015 roku. Zgodnie z zasadami może być wypiekana tylko w Recco, Sori, Camogli i Avegno, tuż na zachód od cypla Portofino, choć jej wersje znajdziesz na całym wybrzeżu. Jej początki wiąże się z najazdami Saracenów, kiedy ludzie uciekali w głąb lądu z produktami, które najłatwiej było przechować: serem, mąką i oliwą.
Jak ją jeść
Focaccię di Recco podaje się prosto z pieca i nie da się jej zamrozić ani zapakować na później, więc trzeba ją jeść tam, gdzie powstaje. Sprawdza się jako przystawka, między daniami albo jako samodzielny posiłek. Camogli leży w strefie produkcji i łatwo tam dotrzeć z Portofino łodzią albo pociągiem, więc obiad z focaccią właśnie tam to dobry plan; zobacz artykuł o Camogli.
Ryby i owoce morza
To wybrzeże rybackie, a owoce morza dominują w kartach restauracji. Szukaj:
- Czerwonych krewetek z Santa Margherita: miejscowa flota łowi je od początku XX wieku, czyli od pierwszych lat po 1900 roku, w codziennych rejsach, na głębokościach ponad 700 metrów. Są duże, średnio około 20 cm, w kolorach od czerwieni po fiolet. Santa Margherita nadała im własne oznaczenie gminne i pojawiają się w kartach w całej zatoce, często na surowo albo po prostu z grilla.
- Ryby dnia: zwykle z grilla albo pieczonej w całości z oliwkami, ziemniakami i orzeszkami piniowymi po liguryjsku.
- Smażonych ryb: anchois i mieszanka smażonych ryb są tu powszechne, a Sagra del Pesce w Camogli, odbywająca się co roku w maju, kręci się wokół gigantycznej patelni.
- Anchois: świeżych, marynowanych, smażonych albo faszerowanych, podstawy kuchni wybrzeża Ligurii.
Zapytaj, co wyładowano tego dnia; na tym wybrzeżu to normalne pytanie, a odpowiedź najlepiej podpowie, co zamówić.
Inne dania liguryjskie
- Pansoti w sosie orzechowym: pierożki z nadzieniem z ziół w kremowym sosie z orzechów włoskich, czosnku i chleba.
- Minestrone alla genovese: zupa warzywna wykończona łyżką pesto.
- Farinata: cienki placek z mąki z ciecierzycy pieczony w piecu opalanym drewnem, sprzedawany na kawałki.
- Torta pasqualina i inne tarty warzywne: wytrawne tarty z zielonymi warzywami, ricottą i jajkami.
- Focaccia genovese: zwykły tłusty, słony płaski chleb, jedzony na śniadanie i jako przekąska.
Wino: Portofino DOC
Lokalna apelacja to Golfo del Tigullio–Portofino, oznaczana też po prostu jako Portofino, która uzyskała status DOC w 1997 roku. Jest maleńka: w 2021 roku miała 37 ha winnic. Jej główne białe szczepy to Bianchetta Genovese, Moscato, Scimiscià i Vermentino, a czerwone Ciliegiolo i Dolcetto. Przeważają wina białe, a schłodzony kieliszek Vermentino albo Bianchetty Genovese pasuje niemal do wszystkiego w liguryjskiej karcie.
Na ścieżce z Portofino do San Fruttuoso domy Prato (245 m) stoją wśród winnic „Giancu de Portufin”, białego wina z Portofino opiewanego przez Fabrizia De André. Strona lotniska w Genui poświęcona Portofino poleca też spróbować miejscowego wina dojrzewającego na dnie morza, specjalności okolicy.
Gdzie zjeść w Portofino
Na piazzetcie i przy porcie
Stoliki wokół piazzetty i wzdłuż portu to miejsca, gdzie je większość osób i gdzie ceny są najwyższe. Warto tam usiąść dla widoku, na niespieszny obiad albo wieczornego drinka. Zanim usiądziesz, sprawdź kartę i ceny, zapytaj o opłatę za nakrycie i cenę ryb sprzedawanych na wagę, i nie daj się zaskoczyć rachunkowi.
Z dala od nabrzeża
Restauracje i bary w uliczkach kilka kroków od portu są zwykle spokojniejsze, a czasem tańsze. Kawałek focacci i napój z piekarni albo baru, zjedzone na ławce, to najtańszy obiad w wiosce.
Z widokiem, przy latarni
Spacer z piazzetty do latarni na Punta del Capo zajmuje około 20 minut, a na końcu maleńki bar ma taras nad morzem, z widokiem od Sestri Levante po Genuę. To jedno z najlepszych miejsc na drinka w Portofino.
Gdzie zjeść taniej
Santa Margherita Ligure
Santa Margherita to oczywisty wybór: prawdziwe miasto z flotą rybacką, nabrzeżem pełnym restauracji i cenami znacznie niższymi niż w Portofino. To także ojczyzna czerwonych krewetek. Autobus 782 albo prom zawiozą Cię tam z Portofino w kilka minut; zobacz artykuł o Santa Margherita Ligure.
Camogli
Camogli to miejsce na focaccię di Recco, smażone ryby i spokojny obiad na nabrzeżu pod malowanymi domami. Z jego małego portu wciąż korzystają łodzie rybackie, cumujące obok promów turystycznych.
Rapallo
Rapallo, największe miasto nad zatoką, ma najszerszą gamę restauracji i największy wybór na codzienny posiłek, a leży na linii kolejowej i promowej.
San Fruttuoso
W San Fruttuoso jest kilka miejsc, gdzie można zjeść przy plaży. Gdy już tam jesteś, to jedyna opcja, a ich działanie zależy od łodzi, więc poza sezonem sprawdź godziny otwarcia.
Jak czytać liguryjską kartę
Kilka słów przyda się w każdej karcie na tym wybrzeżu:
- Antipasti di mare: przystawki z owoców morza, często mieszanka ryb marynowanych, surowych i smażonych.
- Crudo: surowe ryby lub skorupiaki; tu często pojawiają się czerwone krewetki.
- Primi: makarony i zupy, wśród nich trofie, trenette, pansoti i minestrone.
- Secondi: dania główne, zwykle ryba dnia.
- Al forno: pieczone, często z ziemniakami, oliwkami i orzeszkami piniowymi.
- Fritto misto: mieszanka smażonych ryb i owoców morza.
- Pescato del giorno: połów dnia, często wyceniany na wagę („all’etto” oznacza za 100 g).
- Coperto: opłata za nakrycie od osoby, doliczana do rachunku.
Jeśli karta jest krótka i zmienia się codziennie, na rybackim wybrzeżu to zwykle dobry znak.
Śniadanie, przekąski i aperitivo
Śniadanie w Ligurii to zwykle kawa i rogalik wypite na stojąco przy barze albo pasek focacci genovese, którą miejscowi czasem maczają w cappuccino. Przed południem piekarnie sprzedają focaccię i farinatę na kawałki: najtańszą i najbardziej lokalną przekąskę na wybrzeżu.
Wczesnym wieczorem, w porze aperitivo, Portofino jest najpiękniejsze: jednodniowi turyści już wyjechali, światło łagodnieje na kolorowych domach, a do kieliszka Vermentino przy porcie dostajesz drobne przekąski. Jeśli chcesz poczuć atmosferę piazzetty, nie płacąc tam za cały posiłek, to właśnie ta pora.
Kulinarny dzień na cyplu
Zacznij w Santa Margherita Ligure od śniadania w barze na nabrzeżu, potem pojedź autobusem 782 do Portofino i, zanim pojawią się tłumy, wejdź do kościoła San Giorgio i do latarni, zatrzymując się na drinka w barze przy latarni. Popłyń łodzią do Camogli na obiad z focaccią di Recco i smażonymi rybami na nabrzeżu i wróć po południu. Zakończ aperitivem w porcie w Portofino i kolacją z powrotem w Santa Margherita, gdzie czerwone krewetki są w karcie, a ceny spadają.
Wydarzenia kulinarne na wybrzeżu
- Sagra del Pesce, Camogli: narodziła się w 1952 roku z okazji święta San Fortunato, patrona rybaków. Od 2001 roku ryby smaży się na gigantycznej patelni ze stali nierdzewnej. 74. edycja odbyła się 8, 9 i 10 maja 2026 roku, a gmina podaje, że wstęp jest bezpłatny.
- Stella Maris, Camogli: w pierwszą niedzielę sierpnia, z procesją łodzi do Punta Chiappa.
Jedzenie przez cały rok
Lato to pora bazylii w najlepszej formie, schłodzonego białego wina i ryb przy porcie, a także najbardziej obleganych restauracji. Wiosna przynosi Sagra del Pesce w Camogli w maju i pierwsze ciepłe obiady na zewnątrz. Jesień jest spokojniejsza: we wrześniu morze jest wciąż ciepłe, a karty zwracają się ku grzybom i kasztanom ze wzgórz za wybrzeżem. Zimą niektóre restauracje w Portofino zamykają się albo skracają godziny otwarcia, a Santa Margherita, Rapallo i Camogli tętnią życiem przez cały rok. Niezależnie od miesiąca zajrzyj na stronę o pogodzie w Portofino, zanim zaplanujesz długi obiad na świeżym powietrzu.
Zakupy spożywcze
- Pesto: kupuj świeże pesto w delikatesach, a nie w słoiku, i sprawdzaj skład.
- Oliwa: oliwa z Riviera Ligure jest łagodna i owocowa, idealna do pesto.
- Wino: butelka Portofino DOC to dobra pamiątka, bo apelacja jest tak mała.
- Focaccia: zjedz ją na miejscu; focaccia di Recco nie nadaje się do transportu.
Praktyczne wskazówki
- Rezerwuj latem: stoliki w najbardziej znanych restauracjach szybko się zapełniają w lipcu i sierpniu.
- Jedz obiad późno albo wcześnie: łodzie i autobusy przywożą jednodniowych turystów między późnym przedpołudniem a połową popołudnia.
- Sprawdzaj ceny: ryby często sprzedaje się na wagę, więc zapytaj przed zamówieniem.
- Pamiętaj o ostatnim autobusie lub łodzi: jeśli jesz w Portofino, a nocujesz gdzie indziej, sprawdź ostatni autobus 782 albo prom z powrotem; zobacz poradnik jak dojechać do Portofino.
- Zrób piknik w parku: przy Mulino del Gassetta i na szczycie Monte di Portofino są miejsca piknikowe; zobacz poradnik o szlakach w Portofino.
Jedzenie i wycieczka w jednym
Rejs łodzią z Genui z czasem wolnym w Portofino zostawia miejsce na długi obiad przy porcie, podobnie jak niektóre jednodniowe wycieczki z Genui i Mediolanu na stronie wycieczek. Jeśli wolisz spokojniejszy posiłek, zaplanuj dzień wokół Camogli albo Santa Margherita i odwiedź Portofino rano lub późnym popołudniem.
Jedzenie z dziećmi
Makaron z pesto, focaccia i farinata to łatwy wybór dla dzieci, a kawałki z piekarni to wygodny obiad w drodze. Większość restauracji na wybrzeżu jest przyzwyczajona do rodzin, zwłaszcza w porze obiadu.
Diety specjalne
Kuchnia liguryjska obfituje w warzywa, zioła i oliwę, więc wegetarianie jedzą tu dobrze: pesto, tarty warzywne, minestrone, farinata i pansoti w sosie orzechowym są bezmięsne, choć pesto zawiera ser. Farinatę robi się z mąki z ciecierzycy; przy zamawianiu pytaj o gluten i inne alergeny, bo kuchnie są małe i korzystają ze wspólnego sprzętu.
Najczęściej zadawane pytania
Z jakiego jedzenia słynie Portofino?
Z pesto z trofie albo trenette, focacci di Recco z sąsiednich miasteczek, świeżych ryb i czerwonych krewetek z Santa Margherita oraz z lokalnego białego wina Portofino DOC.
Czy jedzenie w Portofino jest drogie?
Tak. Kawa dla dwojga przy stoliku na piazzetcie kosztuje 10 € lub więcej, a kolacja z rybą co najmniej 100 € od osoby. W Santa Margherita, Camogli i Rapallo jest taniej.
Czym jest focaccia di Recco?
To cienka, niedrożdżowa focaccia z dwóch warstw ciasta wokół miękkiego świeżego sera, nigdy grubsza niż centymetr. Od 2015 roku ma status IGP i może być wypiekana tylko w Recco, Sori, Camogli i Avegno.
Co wchodzi w skład prawdziwego pesto genueńskiego?
Siedem składników: bazylia genueńska DOP, oliwa z oliwek extra virgin, Parmigiano Reggiano, Pecorino Fiore Sardo, orzeszki piniowe, czosnek i sól.
Czy w Portofino jest lokalne wino?
Tak. Golfo del Tigullio–Portofino, czyli Portofino DOC, ma status DOC od 1997 roku; to głównie wina białe, ze szczepów takich jak Vermentino i Bianchetta Genovese.